Docent Nederlands

Pas een week voor aanvang van zijn studie, bedacht – de op dat moment 18-jarige – Henk Kleinrouweler: ‘Ik ga Nederlands studeren’. Een echt duidelijke reden was er niet, hij was eens naar een ‘wel leuke’ Nederlandse gastles geweest. Dit sprak hem meer aan dan zijn andere keuzeopties: politicologie en geschiedenis.

Mijn vader
De ondertussen afgestudeerde docent Nederlands is afkomstig uit het Limburgse plaatsje Geleen. Hier woonde hij met zijn Twentse vader, Limburgse moeder en twee-jaar-oudere broer. Zijn vader echter, overleed toen Henk Kleinrouweler zeventien jaar oud was. “Op dat moment zou ik gaan beginnen met studeren. Ik was met hele andere dingen bezig dan met de dood van mijn vader. Gek eigenlijk, maar echt onwijs veel last heb ik er gelukkig niet van gehad. Dat hoorde denk ik ook een beetje bij de leeftijd, ik sprak niet veel over deze gebeurtenis, maar voetbalde vooral en stopte mijn gedachten bij andere dingen. Voor mijn moeder was het wel een drama. Mijn ouders hadden een winkel, die moest ze toen uit het niets in haar eentje runnen.”

Studeren in Nijmegen
De studententijd kwam en Henk verhuisde naar Nijmegen, waar zijn studie zou plaatsvinden. “Ik heb toen drie maanden in een echt studentenhuis gezeten. Dat vond ik niet zo geweldig, maar gelukkig kon ik snel doorverhuizen naar een huis waar nog drie anderen woonden.” Eerst woonden er twee mannen en twee vrouwen, dat wisselde snel door naar drie vrouwen en Kleinrouweler. “Hier heb ik echt een gezellige tijd gehad. Het huis is inmiddels gesloopt, maar Nijmegen heeft nog altijd een speciaal plekje in mijn hart. Helaas heb ik geen contact meer met de huisgenootjes van toen. Dit vind ik wel jammer, maar je weet hoe dat gaat: iedereen begint na het studeren aan een baan en je verliest gewoon contact. Eigenlijk zou ik ze weer eens moeten bellen; ik ben benieuwd hoe het met ze is.”

Liefde
Na de studie startte Kleinrouweler zijn carrière in Bunnik, in de Nederlandse gemeente Utrecht. Rond de leeftijd van 26 jaar deed hij naast werken ook af en toe vrijwilligerswerk. Hij besloot mee te gaan op vakantie met stichting Wielewaal. Hier ontmoette hij de iets oudere Yvonne. “Het was wel een beetje liefde op het eerste gezicht. We zouden allebei mee gaan als vrijwilliger bij deze stichting. Dit is een stichting voor lichamelijk gehandicapten.” Henk, Yvonne en de andere vrijwilligers verrichten werkzaamheden zoals het verschonen van luiers, of het duwen van de mensen in hun rolstoelen. Dit alles was aan de Rijn in Frankrijk, tussen de met wijngaarden bedekte heuvels in. “Voor die vakantie was er een kennismakingdag, zodat alle vrijwilligers en cliënten elkaar konden ontmoeten. Dit was de eerste keer dat ik Yvonne zag. Ik heb haar en twee andere vriendinnen toen uitgenodigd om bij mij te komen barbecueën in Bunnik. Ik weet nog goed dat ik, toen ze langskwamen, het vuur van de barbecue niet aankreeg omdat het waaide. Ik voelde me niet echt bepaald mannelijk.” Toch is de vonk overgeslagen en kregen de twee niet lang daarna een relatie.

Op 3 mei 1991 trouwden ze. Niet lang daarvoor kreeg ook de moeder van Henk Kleinrouweler – na een stukgelopen knipperlichtrelatie – een vaste vriend: Joop, waar ze tot op de dag van vandaag mee samenwoont.

Woonachtig in Pijnacker werd in 1992 hun eerste dochter geboren: Anna Kleinrouweler. Twee jaar later, in 1994, kwam hun tweede dochter erbij: Liesbeth Kleinrouweler.

Heden en toekomst
Ondertussen is de Pijnackernaar 56 jaar en werkt hij al tien jaar in het onderwijs. Anna en Liesbeth zijn beiden het huis uit. “Het liefst zou ik voor ik dood ga een carrièreswitch willen maken. Ik ben continu bezig met mijn hoofd en wil eens iets doen met mijn handen. Wat ik dan wil, weet ik nog niet precies.” Niet omdat Kleinrouweler het onderwijs saai vindt, maar hij is bang dat wanneer hij nog ouder wordt, hij het contact met de kinderen verliest. “Nu kan ik af en toe grappen dat ik een oude man ben, maar als ik 60 jaar ben en nog lesgeeft, wordt het in mijn ogen lastiger om de band die ik nu met de kinderen heb te behouden.”

Naast lesgeven heeft de docent vele hobby’s. “Op het moment ben ik bezig met Russisch te leren. Dat vind ik altijd zo mooi klinken, daarom wilde ik het leren. Misschien heeft het er ook wel mee te maken dat ik fan ben van een aantal Russische schrijvers.” Dit soort hobby’s vind Kleinrouweler leuk, maar ‘je blijft toch met je hoofd bezig’, en daar ziet de man ooit graag verandering in. “Ook wil ik ooit nog eens een zeereis maken met een boot. En dan een goede afstand afleggen. Ook een lange afstand wandelen zoals bijvoorbeeld naar Santiago de Compostella, een stad in Spanje. Zo heb ik nog genoeg plannen.” Het mooiste binnen het leven van Kleinrouweler is tot nu toe wel zijn vrouw geweest, waarmee hij zijn gezin stichtte en al 28 jaar mee samen is. “Maar eigenlijk ga ik er niet vanuit dat het beste mij al is overkomen. Daarom wil ik ook nog zo veel dingen doen in mijn leven. Als je op mijn leeftijd al gelooft dat er niks moois meer in je leven voorbij kan komen, hoe moet je dan verder? Misschien gebeurt het beste in mijn leven wel morgen. Houd gewoon een open mind.”

Reageer op dit artikel