“Van mijn ex hebben ze nooit gehoord dat we gingen scheiden”

Credits: Marc Hatot

Op 39-jarige leeftijd scheidde Mariet (55) van haar man Jo. De jaren erna voelde Mariet zowel vrijheid als eenzaamheid. Daarnaast kampte ze met verschillende persoonlijkheidsstoornissen, schakelde hulp in van een psycholoog en belandde door een andere vriend nog meer in de put. Een week geleden besloot zij opnieuw in het huwelijksbootje te stappen. “Ik heb jarenlang gevochten om mijn angsten en gedachten op een rij te krijgen.”

Een grote, brede en vriendelijk uitziende man opent de voordeur. Bij binnenkomst ziet het eruit alsof je het huis van een doodnormaal stel binnenkomt, waar niets aan de hand lijkt te zijn. Een trap naar boven, richting de slaapkamers, en een deur richting de woonkamer. Een kapstok aan de linkerkant, enkele hondenspeeltjes die rondzwerven. In de woonkamer zit Mariet nerveus met haar vingers op tafel te tikken. Haar voet wiebelt heen en weer en ze weet niet waar ze moet kijken. Het onderwerp ligt haar zwaar. Toch is ze bereid om erover te praten. Na de scheiding met haar man Jo in 2000, ziet het er niet rooskleurig uit.

Big bang
Even betrekt haar gezicht als ze op het punt staat om over de afgelopen jaren te praten. Leon staat op om koffie in te schenken en legt even een arm om haar heen. Ook de hond komt even kijken of alles goed is met zijn bazin. Een hand gaat richting de kop van het dier, een aai en dan legt ze haar hand weer op tafel. “Ik wil er eigenlijk niet aan

terugdenken. Het was een vreselijke tijd.” Hiermee doelt ze op de relatie met haar ex-man, maar ook de jaren daarna. In maart 2000 besluit Mariet om te gaan scheiden. Voor haar eigen bestwil, maar ook voor haar kinderen. “Eigenlijk om vele redenen, maar de voornaamste waren toch dat Jo Nicky heel erg voortrok en Ym mishandelde.” Van haar gezicht is een soort woede af te lezen. Jo werkt veel en is bijna nooit thuis. Als hij al thuis is, slaapt hij of zijn er woordenwisselingen met de kinderen. Ook is hij van de oude stempel. “Dus de man is de baas in huis en de vrouw en kinderen horen te luisteren. Nee was dan ook niet aan de orde bij hem op heel veel gebieden.” Samen met haar scheiden in dat jaar 34.650[1] anderen, waarvan mogelijk een deel in hetzelfde schuitje zit.

Veranderingen

Credits: Trennyyy
Credits: Trennyyy


“Van mijn ex hebben ze nooit gehoord dat we gingen scheiden. Dus alles was mijn pakkie an.” Een zucht ontsnapt. Even blijft het stil. Alsof ze moet nadenken over wat ze wel en niet kan zeggen over de scheiding. Haar blik gaat richting de tuin, waar een rode kat sierlijk voorbij komt. Haar kat, die ze samen met Leon heeft genomen. Dan besluit ze verder te vertellen. Haar leven verandert doordat ze meer vrijheid heeft en zichzelf kan zijn. “Ik ging me socialer opstellen en bracht mijn ideeën ten uitvoer.” Hiermee doelt zij op haar werk in haar eigen hondentrimsalon, de paranormale wereld en haar kinderen. Daarnaast verhuist ze van haar geboorteplaats Elsloo (Limburg) naar een dorp iets verder weg. In Urmond hoopt zij een nieuw leven op te bouwen. “Ik had naar mijn gevoel geen controle meer. Ik kon gaan en staan waar ik maar wilde en opnieuw beginnen in een nieuw huis. Nu moest ik echter alles alleen doen en dat voelde beter.” Zodra ze hier over praat, ontstaat er een soort trots.

Ze merkt al snel dat haar kinderen totaal verschillend op de scheiding reageren. Iets dat ze niet helemaal verwachtte. “Nicky,mijn zoon, heeft er nooit een probleem van gemaakt.” Hij zegt zelfs dat het tijd wordt. En is blij voor zijn moeder. Terwijl Ym, haar dochter, de kont tegen de krib gooit en met alle macht probeert dit tegen te houden. “Mijn dochter stribbelde tegen, maakte hem zwart en probeerde een wig te drijven.” Dit kwam doordat zij eigenlijk zo bang was, dat zij niet durfde te zeggen dat ze bij hem weg wilde. Hierdoor deed zij er alles aan om hen samen te houden. Twee keer trapt Mariet erin met een nieuwe vriend, beide via een datingsite ontmoet, maar bij Leon heeft ze dit van zich af gezet. Naar eigen zeggen heeft ze eindelijk de grip op haar eigen leven volledig terug. Niemand die haar meer kan en mag beïnvloeden. Zelfs Leon niet.

Black-outs nemen over
Hoewel haar kinderen zo verschillend reageren, kan Mariet voor het eerst vrij zijn. Toch voelt ze zich ook verlaten. “Vooral onbegrepen, denk ik. Weggegooid door mijn vrienden, maar daarnaast ook erg gedesoriënteerd, omdat ik alles wat ik gemist had opeens allemaal tegelijk wilde doen.” In de verte tikt een klok.  De ademhaling van haar hond, die op de bank ligt te slapen, is hoorbaar. Ze zet haar mok op tafel en schrikt op door de bons. Dan vervolgt ze met een lijst aan geestelijke klachten die ze over heeft gehouden aan de scheiding. Doordat ze zich achteraf veel realiseert over de gebeurtenissen uit haar huwelijk, krijgt ze black-outs, waardoor ze soms dagen mist in haar geheugen. Het licht aan het eind van de tunnel lijkt echter zichtbaar als ze iemand anders leert kennen. “Tenminste, dat dacht ik”, voegt ze zuchtend toe.

Het is drie jaar later als ze merkt dat die man hetzelfde was als haar ex. Verkrachting, psychische mishandeling en andere mishandelingen. “Hij praatte me dingen aan en luisterde niet als ik een weerwoord gaf.” Haar lichaam verstijft. Ze geeft toe er eigenlijk niet over te willen praten, maar zet toch door. “Ik heb jarenlang gevochten om mijn angsten en gedachten op een rij te krijgen. Dit lukte vrij aardig. Vooral met toneelspelen tegenover hem en maar

netjes te blijven lachen.” Hij gaat mee naar familiefeestjes, viert Sinterklaas met haar en de familie. Voor de buitenwereld lijkt het alsof er niets aan de hand is. Het lijkt zelfs het perfecte koppel als je ze ziet zitten. Meedoen met sinterklaassurprises lijkt hij geweldig te vinden, Mariet is voor de buitenwereld gelukkig. In 2004 loopt het helemaal uit de hand. Hij verkracht haar. “Daarna vertelde hij me doodleuk dat hij een ander leuk vond en ik dat maar moest pikken. Ik sloeg door en gooide hem met hebben en houden op straat.”

Onder controle
Omdat haar vrienden haar hebben laten vallen, heeft ze niemand om tegen te praten. Haar frustraties uit ze daarom op internet. “In chatrooms kon ik alle

Credits: Bill Ohl
Credits: Bill Ohl

dingen kwijt en kreeg ik een bevestiging dat ik goed handelde.” Ruim veertig procent van de Nederlandse vrouwen heeft wel eens onvrijwillige seks ervaren, dus ze heeft veel mensen achter zich in die chatrooms. Complimenten komen uit alle hoeken en velen zeggen zelf niet zo sterk in de schoenen te staan. Toch helpt dit niet om alle gevoelens weg te halen. Ze bouwt PTSS, posttraumatisch stressstoornis, op en raakt volledig in de put. Iemand met deze stoornis heeft vaak last van hartkloppingen, schrikt snel of is vaan somber. Je bouwt dan veel spanning en stress op. Dit verklaart ook haar black-outs. “Jaren later kwamen dokters erachter dat ik ook nog zeven persoonlijkheidsstoornissen, waaronder een zware depressie en stemmen in mijn hoofd, heb.” Ze gaat achteruit en denkt nooit meer de liefde te vinden. Ze besluit naar een psycholoog te gaan, mede op aanraden van haar familie en nieuwe vrienden, om ervoor te zorgen dat ze de stoornissen onder controle heeft. Ook hier komt diezelfde bevestiging, terwijl haar psycholoog iemand is die niet hetzelfde mee heeft gemaakt. “Het gaf hoop.”

Terwijl ze met het proces bezig is, leert ze na vallen en opstaan in 2007 Leon, de man die de deur open deed, kennen. Ze ontmoeten elkaar via een datingsite, net als ruim tien procent van de Nederlanders in die tijd.  Van de 50- tot 65-jarige mensen heeft zelfs meer dan 37 procent hun huidige relatie via internet leren kennen. “Het is zoveel makkelijker om zo, naast je werk, iemand te vinden op deze leeftijd”, verklaart Mariet het verschijnsel. In eerste instantie weet ze niet wat ze van de hele relatie en van Leon zelf kan verwachten, omdat ze bang is voor dominatie vanuit hem. “Ik dacht echt dat het niet lang kon duren voordat de bom zou ontploffen.” Terwijl ze dit zegt, wrijft ze wat onhandig in haar handen. Met een bescheiden lach kijkt ze in de richting van Leon, die aan de andere kant van de tafel zit. “Het klikte gelijk. Toch bleef ik bang voor die ‘big bang’, die nooit kwam. Wel werd ik een stuk dominanter, omdat ik niet wilde dat ik weer het onderspit moest delven tegenover een vent.”

Ze besluit hem op de verjaardag van haar broer voor te stellen aan de rest van de familie. Ondanks alles blijft ze wantrouwig. Na een half jaar vraagt hij haar al ten huwelijk. Ze schrikt een beetje van hoe snel het allemaal gaat, maar zegt toch ‘ja’. “Ik wist niet hoe hij zou worden als we langer bij elkaar waren”, legt ze lachend uit. De houding van net is compleet verdwenen. Ze straalt, zit relaxt op haar stoel en steekt nog een sigaretje op. Het is een nieuwe start in haar leven. Ze werken nu samen in de trimsalon en vinden het geweldig. Na het werk heeft Mariet tijd voor zichzelf, terwijl Leon het eten klaar maakt. “Een heel andere wereld dan waar ik eerst in leefde”, beaamt ze met een grote glimlach.

Verwerking en doorgaan
Het jaar waarin ze gaan trouwen komt nooit ter sprake. Leon laat het aan haar over, maar elke keer ontwijkt ze het onderwerp. “Leon wilde gewoon heel graag trouwen, maar het was eigenlijk niet mijn ding. Ik had ook genoeg aan een samenlevingscontract.” In dit contract staan de rechten en plichten van de betrokkenen. Onder andere hoe de woonlasten en kosten voor levensonderhoud verdeeld zijn, maar ook wat er gebeurt met de spullen die u samen

Credits: Hong Chang Bum
Credits: Hong Chang Bum

hebt gekocht, als men uit elkaar gaat of een van hen komt te overlijden. Toen Mariet en Leon de kosten vergeleken, kwamen ze tot de conclusie dat een huwelijk voordeliger en makkelijker was voor een gezin met gemixte kinderen. Nu de datum geprikt is, namelijk op 6 juni, blikt ze ook op een andere manier terug op haar vorige huwelijk. “Ik was nog veel te jong en alleen bezig om mijn man alles naar zijn zin te maken. Ik luisterde naar hem zonder dat ik er zelf ook nog was.” Een fout in haar leven, maar geen reden om een kans op geluk te laten liggen.

Jaren na de scheiding is ze nog altijd bezig met het verwerken van alles wat ze heeft meegemaakt. Een manier om het definitief af te sluiten komt een jaar geleden, tijdens de bruiloft van haar dochter. Zowel zij als haar ex-man is uitgenodigd. De dag zelf is ze misselijk van de zenuwen, maar besluit zich groot te houden. Tijdens de receptie houdt ze zich vrij afzijdig, omdat ze bang is voor de confrontatie. Deze komt echter wel. Nog voor het eind van de dag nadert, staat Jo naast haar. Een vriendelijk gesprek tot gevolg. Mariet lijkt opgelucht te zijn met deze wending, maar de afsluiting, waarbij ze hoopt om alle gebeurtenissen achter zich te kunnen laten, komt niet.

Ze zeggen weleens ‘What doesn’t kill you, makes you stronger’ als het even tegen zit in het leven. Mariet ziet in dat deze uitspraak betrekking heeft op haar leven. De dingen die ze heeft meegemaakt, hebben haar gemaakt zoals ze nu is. Met al haar sterke punten en gebreken. “Dat ik nu vaak wat feller reageer, heeft allemaal daarmee te maken.” In haar nieuwe relatie heeft ze plezier en blijft ze in haar waarde. Hij behandelt haar als een mens en accepteert haar psychische klachten. “Eindelijk word ik gewoon geaccepteerd. Hoe lastig ik soms ook kan zijn en welke angsten ik ook heb.”

[1] CBS

Reageer op dit artikel