Gerard Ros (56): ‘Met anabolen voel je je als een god in Frankrijk’

Bodybuilders - Foto: fvasallo

Vanaf het moment dat je wakker wordt denken aan sporten en spiermassa opbouwen. Je hele leven daaraan wijden, je aan een strak eetschema houden en je sociale leven op een heel laag pitje zetten. Dat is wat Gerard Ros een lange tijd heeft gedaan en deels nog steeds doet.

“Ik ben mijn hele leven al bezig met sporten”, vertelt de 56-jarige en nog steeds-afgetrainde Gerard Ros. “Het begint bij een ventje van zeven dat gek is van voetballen. Dat heb ik zo’n zeven jaar volgehouden. Vervolgens was de vechtsport mijn ding. Daar stopte ik mee toen ik in militaire dienst moest en de fitness ontdekte. Dat is uiteindelijk uitgemond in de verslaving die ik vandaag de dag nog heb.”

Start
“Het tillen van gewichten en het hangen aan apparaten klinkt misschien niet zo boeiend, maar de kick die ik ervan krijg is niet te beschrijven. Je ziet jezelf veranderen. Je wordt groter en strakker. Dat maakt het in eerste instantie leuk, maar ook verslavend.” Dat is ook het punt voor hem dat bodybuilding om de hoek komt kijken. “Je ziet het op televisie voorbijkomen en dat vond ik altijd al gaaf. Als je merkt dat je lichaam sterk wordt en je goed gespierd begint te raken, is het reëel om te denken aan bodybuilding.”

Uiteindelijk startte hij na militaire dienst met het strakke schema erbij. “Omdat je telkens meer wilt, word je strenger voor je zelf. Door goede voeding en de juiste trainingen blijf je groter worden en stel je doelen. Mijn eerste echte doel qua bodybuilden werd het meedoen aan wedstrijden. Als je de eerste wint, stroom je door naar een hogere klasse. Dat gaat alsmaar door tot je bij de top zit: De Nederlands Kampioenschappen. Zo liep dat ook bij mij. Met zo’n wedstrijd moet je de best mogelijke versie van jezelf laten zien. Alles moet strak en goed zijn. Een vetlaagje wordt niet geaccepteerd.”

“Je redt het niet om wedstrijden te winnen op hoog niveau zonder extra hulpmiddelen.” Daarmee bedoelt hij anabolen steroïden. Een doping soort dat de werking van testosteron nabootst. Het stimuleert de eiwitaanmaak van de spieren. Het houdt aan de andere kant de eiwitafbraak tegen. De spieren worden groter en sterker. Dat zorgt voor het opgepompte effect dat je bij bodybuilders goed ziet. Ook je uithoudingsvermogen neemt toe en het afweersysteem wordt verbeterd.

Negatieve effecten
“Zonder de anabolen kun je wel meedoen, maar dan moet je erin gaan met de gedachte dat je sowieso vertrekt zonder prijs. Dat komt omdat iedereen in de wedstrijdwereld van bodybuilden anabolen steroïden gebruikt. Ook ik. Het is niet goed voor je, maar je kunt het beperken tot een punt waar het niet schadelijk is voor jezelf. Zo heb ik het aangepakt. Ik heb in die maten gebruikt, dat ik geen verandering zag in stemmingswisselingen of andere negatieve effecten. Het ligt echt aan de hoeveelheid.”

“Als je te veel gebruikt is de kans groot dat je schade aan je lichaam veroorzaakt.” Doping Autoriteit onderzocht deze negatieve effecten: Je spieren kunnen maar een bepaald aantal anabolen hebben. Als het er te veel zijn, komen er negatieve effecten bij kijken. Het kan leiden tot leverfunctiestoornissen, agressiviteit, hart- en vaatziekten, acne en achterdochtig zijn.

Daarnaast kunnen mannen minder vruchtbaar worden, borstvorming krijgen en prostaatvergroting. Dat laatste zorgt ervoor dat ze moeilijk kunnen plassen. Vrouwen kunnen mannelijke kenmerken krijgen zoals haargroei, een zware stem en vergroeide kaken. Ook leidt het eventueel tot menstruatiestoornissen.

Verboden
Ros: “Ik zie het in veel sportscholen terugkomen. Er wordt veel gebruikt onder de jonge jongens.” Ook Inge Robbemond, sportschooleigenaresse, is het fenomeen van anabolen steroïde vaker tegengekomen in andere sportscholen waar ze heeft gewerkt. “Het is gewoon allemaal troep. Het maakt me niets uit wat mensen er verder over te zeggen hebben. Ik wil het in ieder geval niet in mijn sportschool hebben. Zodra wij het merken, vertellen we diegene dat hij onmiddellijk de sportschool moet verlaten”, aldus Robbemond.

“Ik snap niet zo goed waarom iedereen zo graag wil gebruiken. Ik sport ook al bijna mijn hele leven en ik heb nooit de behoefte gehad om te gebruiken. Als je traint volgens een goed schema, kun je ook gespierd genoeg raken binnen de fitnesswereld. Ik heb van meerdere mensen gehoord die er nare dingen aan over hebben gehouden of zelfs een hartinfarct kregen. Ook weet ik de mensen die gebruiken vrij snel aan te wijzen. Vooral bij vrouwen zie je het goed. Hun hele kaak verandert vaak en ze praten met een mannenstem.”

Voor de spierbundel is het ook precies de reden dat hij op de sportschool van Inge Robbemond traint. “Ik wilde niet meer in dat wereldje zitten waar iedereen gebruikt. Zij hebben het hier verboden en dat vind ik goed, omdat veel mensen niet weten hoe ze met de doping om moeten gaan.”

Depressief
Het is net als drugs op een negatieve manier verslavend. Bij het gebruik van anabolen volg je een kuur. Tijdens de kuur heb je een gevoel van onoverwinnelijkheid. Zodra je stopt verandert dat gevoel in het tegenovergestelde. Je raakt moe, depressief en futloos.

“Met anabolen voel je je als een god in Frankrijk. Maar stop je, dan kom je in een terugval. Daar moet je mee om kunnen gaan. Je moet voorkomen dat alles zeer doet en gewoon naar de sportschool blijven gaan. Doe je dat niet dan ga je of het spul fulltime gebruiken of je raakt in een heel diep dal. Ik heb dit bij velen zien gebeuren en ik wilde totaal niet dat dat bij mij zou gebeuren.”

“Elk jaar deed ik mee aan zo’n wedstrijd. Alleen op dat moment gebruikte ik. De kans was groot dat ik telkens in een dal zou vallen. Daarom ben ik blijven sporten. Hoe rot ik me ook voelde en hoe zeer alles ook deed. Dat zorgde ervoor dat je lichaam weer gewend raakt aan het normale ritme. Het is een pittige periode, maar daar moet je doorheen. Het andere uiterste wil je niet en daarom is doorzetten zo enorm belangrijk. Ik heb dat gelukkig gedaan.”

Aanpakken
“In een sportschool maakt iedereen elkaar gek. De mensen die daar sporten en gebruiken, denken allemaal dat ze dokters zijn. Ze weten niet waar ze mee bezig zijn. Dat is echt levensgevaarlijk. Ik heb allerlei boeken gelezen over de middelen. Wat het nou echt met je lichaam doet, hoe veel het maximum is en waar je op moet rekenen. Ik wilde absoluut geen risico lopen. Ik ben goed gaan kijken naar wat mijn lichaam aankon.”

“Na de research kwam ik uit bij een geschikte kuur voor mijn lichaam. Ik ben daarmee naar een sponsor gegaan die mij wilde helpen. Toen ik hem vertelde dat ik maar drie verschillende pillen nodig had, keek hij mij verbaasd aan. Ik wist wat ik nodig had en meer hoefde niet. Hij vertelde mij dat wanneer de rest wist wat ik gebruikte, ze me zouden uitlachen. Dat interesseerde me niet, zij waren slecht bezig. Ik niet. ”

De bodybuilder noemt anabolen steroïden expres een hulpmiddel. “Je moet goed eten en goed trainen, er een levensstijl van maken. Alleen de pillen zelf werken niet. Mensen denken dat je daardoor alle spieren krijgt. Maar dat is niet waar. Trainen met gewichten is niet genoeg, voeding en rust hoort erbij. De pillen zorgen voor een snel herstel en minder afbraak. Heel veel meer doen ze niet. Jij moet voor zo’n lichaam werken en de pillen ondersteunen daar lichtelijk bij.”

Egoïstisch
“Destijds deed ik niets anders dan trainen. Ik stond elke dag twee keer in de sportschool te trainen. Verder sliep ik heel veel om mijn lichaam rust te geven. Daarnaast was goed en op tijd eten het belangrijkst. Als dat mis ging werd ik chagrijnig en pakte ik alles wat ik verder kon vinden. Ik at met gemak drie zakken chips leeg. Je bent zo gedisciplineerd, maar alles moet wel volgens schema gaan anders houd je het niet vol.”

Een sociaal leven had de sporter verder niet. Zijn leven stond in het teken van bodybuilding en verder niets. De vrienden die hij had waren ook allemaal bodybuilders. Zij sportten samen en dat was het. “Je bent dan erg egoïstisch. Je hebt alleen maar tijd voor jezelf en niets anders. Alles moet voor jezelf tot in de puntjes goed zijn, anders raak je gefrustreerd. Afleiding kun je er niet bij hebben.”

Zelf zegt hij nooit spijt te hebben gehad van zijn keuze om zich helemaal op de sport te focussen. “Ik vond het fantastisch, ik was gelukkig en had eigenlijk niemand nodig. Ook van het gebruiken heb ik nooit spijt gehad. Ik deed wat nodig was. Wel moet ik tot op de dag van vandaag nog steeds elke dag trainen, anders gaat alles hangen. Gelukkig is het nog steeds mijn lust en leven. Niet iedereen heeft dat, maar ze willen ook niet dat alles gaat hangen dus ze moeten. Dat gevoel dat ik ‘moet’ trainen, zou ik nooit willen hebben.”

Stoppen
Voor elke sporter komt er een einde aan zijn carrière. Voor Ros was dat punt na de uitslag van de Nederlands Kampioenschappen in 1996. “Ik werd toen tweede, terwijl ik wist dat ik eerste had moeten worden. Ik verdiende die plaats. Het publiek zei dat ook. Een aantal mensen uit de jury trainden atleten die bij mij in de line-up stonden. Met deze kennis en de kennis dat het publiek vond dat je eerste had moeten worden, komt de gedachte al gauw boven dat het doorgestoken kaart is. Ik wist op dat punt niet meer waarvoor ik het allemaal deed en besloot te stoppen.”

“Ik was erg teleurgesteld. Toch verander je er niets aan. De keuze was gemaakt. Echt gestopt ben ik nooit. Ik ben altijd zo hard blijven trainen, qua niveau heb ik een stapje terug gedaan. Je wordt ouder. Vroeger smeet ik met gewichten en dat gaat niet meer. Je moet daaraan toe geven. Als je dat niet kan, loop je blessures op, raak je gefrustreerd en kun je uiteindelijk niets meer. Dat zou ik nog veel erger vinden.

“Ik vond het niet echt lastig om die wedstrijden achter me te laten. Ik vond het juist wel mooi. Als iemand jaren de sport heeft bedreven, alles ervoor over heeft en het daarna achter zich laat, is prachtig. Ik heb daar altijd respect voor gehad.”

Seniorenwedstrijd
Toch heeft Ros het nooit helemaal achter zich kunnen laten. Na jaren van elke dag nog steeds keihard trainen, een sociaal leven hebben en een gezin onderhouden, kriebelt er nu weer iets bij hem. “Ik wil nu nog één keer een wedstrijd doen. Ik wil met de senioren meedoen en hopelijk het Nederlands Kampioenschap nu wel binnenhalen. Gewoon om te kijken of het lukt.”

“Mijn gezin vindt het erg leuk en die steunen me in alles. Het heeft tijd nodig, want ik ben nog herstellende van een ongeluk dat ik twee jaar geleden heb gehad. De hele spier in mijn schouder is er vanaf gescheurd en dat hebben de chirurgen weer vast moeten maken. Als dat goed is ga ik naar de wedstrijd toe werken. Wel met hetzelfde sportschema, want ik ben nooit gestopt met keihard trainen. Ik hoef me daarom verder niet aan te passen.

Hij antwoordt glimlachend na de vraag of hij weer anabolen steroïden gaat gebruiken voor deze wedstrijd met: “Dat weet ik nog niet. Ik ben in dubio. Aan de ene kant wil ik het, maar aan de andere kant: ‘waarvoor eigenlijk’. Winnen is mijn doel, maar als het zo ver is en ik word weer tweede dan weet ik dat ik er alles aan heb gedaan. Dan is het goed zo. De mooiste prijs voor mij is als straks tachtig ben en ik nog steeds de sport kan beoefenen. Ik heb er nog zo veel plezier in en ik zou er nooit mee willen stoppen.”

Reageer op dit artikel