‘Ik mis de kiesschijf’

Foto: Clemson

“Goh Saar, heb jij nou ook al zo’n ding?”
De vrouw, een jaar of zeventig oud, kijkt
verbaasd naar de smartphone in de hand
van de vriendin die tegenover haar in de
trein zit. “Ik begrijp ook niet goed hoe het
werkt, mijn kleinzoon heeft het allemaal
geregeld”, antwoordt Saar. Ze kijkt wat
hulpeloos naar de telefoon in haar hand
en begint dan langzaam met haar
gerimpelde wijsvinger op het scherm te
tikken. “Ik mis de kiesschijf”, zucht ze.

“Ik begin er niet aan hoor”, zegt de ander.
“Mijn dochter zegt ook steeds dat ik moet,
eh, hoe noem je dat ook weer.. Watseppen.
Maar wat dat nou precies is, ik zou het niet
weten.” “Nou Annie, dan kan ik jou nog wat
leren. Kijk.” De vrouw staat op en gaat naast
de ander zitten. “Hier kun je berichtjes mee
sturen, net als sms’en. Kun je dat wel?”
“Wacht, zonder leesbril zie ik niks op dat
kleine schermpje hoor.” Ze grabbelt in haar
zwarte leren tas en haalt er een brillenkoker
uit. Met het kleine ronde brilletje op het puntje
van haar neus tuurt ze naar het scherm van
de smartphone. “Ja, ik sms wel eens met mijn
kleindochter, maar dat ziet er anders uit.”
Saar veegt een paar keer met haar vinger over
het scherm. “Zo kun je teruglezen wat je allemaal
gestuurd hebt en wat de ander geantwoord heeft.
Je kunt zelfs foto’s naar anderen sturen!”
“Wat moet je nou met foto’s in een telefoon?
Ik plak ze liever in een fotoalbum.”

Reageer op dit artikel