Recensie: Gerrans’ Odyssee

Mythisch. Het is een woord dat in de wielersport nogal vaak voorkomt. Bijvoorbeeld de mythische Mont Ventoux of de mythische Stelvio. Enigszins overdreven is het wel. Het blijven gewoon bergen. Toch vond er in 2014 een mythische wielerkoers plaats in Wallonië, althans zo doet Frank Heinen voor in zijn artikel: Gerrans’ Odyssee.

Sommige wielerwedstrijden wil je het liefst vergeten terwijl je er nog naar kijkt en andere wedstrijden vergeet je juist nooit. Die wedstrijden die je nooit vergeet of een rijke geschiedenis kennen worden wel een aangeduid als ‘mythische wedstrijd’. Maar wat betekent dit eigenlijk? Schrijver en columnist Frank Heinen liet het zien met zijn mythische verhaal over Luik-Bastenaken-Luik 2014.

In de lead kan het nog alle kanten op met datgene wat Heinen als ‘mythisch’ bestempeld. Maar wanneer er wordt gesproken over het ‘Gulden Vlies’ dat dient als prijs voor de winnaar, is de toon gezet. Heinen gaat het hele verhaal vertellen in de vorm van een heuse mythe. Het ‘Gulden Vlies’ is niet het enige waaruit blijkt dat de lezer beland is in een mythe. ‘Friese halfgod – zoon van de koning van Harkema en Derosa, godin van de handgemaakte frames’ en Icarus Martin (Daniel Martin is de echte naam) zijn maar enkele voorbeelden uit het verhaal waaruit nog meer blijkt dat op 27 april 2014 inderdaad een mythe plaatsvond. De aanpassing van namen voegen humor toe aan het verhaal. Zo krijgt Marc Coucke, oprichter van Omega Pharma, de naam ‘Marcouckos, god van de zelfmedicatie’.

Het verhaal wordt door de nieuwe namen die Heinen introduceert en de vele mythische termen er niet makkelijker op. Ondanks dat, blijft het verhaal vlot leesbaar. Heinen schrijft erg beeldend en heeft een hele bijzondere manier gevonden om het wedstrijdverloop te vertellen. Ondanks dat het verhaal soms het realisme voorbij schiet – ‘Polyfemos (…) stopt gedachteloos Damiano Cunego in zijn mond’ – stoort dit niet en doet dit geen afbreuk aan zijn verhaal. Het hoort er juist bij.

Sterk aan Heinen zijn verhaal is dat hij het wedstrijdverslag op een ludieke manier interessant weet te houden. Doorgaans is een verslag van een sportwedstrijd juist het minst spannende. Maar doordat hij het aankleed met het mythische karakter zou je willen dat de wedstrijd langer had geduurd. Hij weet de lezer tot het einde vast te houden in zijn verhaal en laat je bijna geloven dat de mythische monsters, zoals door Heinen omschreven, inderdaad de wedstrijd beïnvloed hebben.

Door een combinatie van fantasie, humor én de wedstrijd zelf, heeft Frank Heinen een sterk verhaal geschreven. Hij weet het boeiend te houden tot het eind en laat je leven in de mythische wereld die hij schetst. Een succesvol alternatief om een wedstrijd te beschrijven.

Reageer op dit artikel