Recensie: The Children of ISIS

Rolling Stone neemt de proef op de som en schrijft een enorme longread over het leven van drie kinderen van de Khan-family die in 2015 radicaliseerden. Leestijd: 51 minuten. Man, dat is lang, zou je in eerste instantie denken. Toch is dit stuk het lezen waard, van het begin tot het eind.

Schrijfster Janet Reitman neemt je mee op een reis vanaf het moment dat de kinderen het huis verlaten om naar Syrië te vertrekken, tot het moment dat ze zich bij IS hebben aangesloten en ontdekt worden door de Amerikaanse autoriteiten. De zaak wordt tot in de details geanalyseerd door verschillende professoren,  psychologen en andere deskundigen.

Tussendoor stelt Reitman vragen over andere, soortgelijke zaken van geradicaliseerde jongeren en toont aan dat niet alles is wat het lijkt. Zo is er vaak geen bewijsmateriaal om mensen die naar Syrië vertrekken terecht te stellen of zelfs op te pakken, terwijl dit wel gebeurt. In het geval van deze familie waren twee van de drie kinderen minderjarig en daar kan weinig mee gedaan worden. Alleen broer Hamzah was meerderjarig en werd meerdere malen opgepakt.

De tekst wordt afgewisseld door grote, ingrijpende foto’s van situaties in Syrië en portretten van strijders. Reitman eindigt met een dialoog tussen een inspecteur en een van de drie kinderen (Mariyam, 17 jaar), wat een verrassende keuze is, omdat het niet helemaal aansluit op de rest van het verhaal.

Het verhaal is soepel, informatief en oké, misschien toch wel iets te lang. Er zijn weldegelijk delen die Reitman over had kunnen slaan, maar die kun je als lezer ook zelf skippen. Reitman gaat in op de Khanzaak, andere zaken, praat met mensen uit de omgeving van de familie en met de moslims uit de buurt. Het is een rond verhaal. Voor de gewone lezer is dit stuk misschien een tikje too much, maar als je geïnteresseerd bent in dit onderwerp is het een must-read.

Reageer op dit artikel