Recensie: ‘White boy’ Derek

Dat de achterban van de president van de VS deels bestaat uit white power-radicalisten is schokkend en actueel, maar dat een van de groten de rest de rug toekeert, geeft Washington Post-reporter Eli Saslow de kans een longread te maken om van te smullen. The Pulitzer Prise-winnende journalist houdt de lezer dan ook 7000 woorden lang bij de les.

De ‘witte Amerikaan’ is het ‘slachtoffer’ en het zou niet lang duren of er volgt ‘genocide’, is een steeds terugkerende frase waaruit blijkt in wat voor soort milieu Derek ‘White Boy’ Black is opgegroeid. Derek is uitverkoren ‘white power’ een stem te geven bij de republikeinse partij en dat lot lijkt hij te aanvaarden. Maar dan… Steeds komt dit soort informatie tussen de regels door in Saslows verhaal. De auteur kiest er slim voor om die achtergrondinformatie in brokjes te hakken en in de voortgang te verdelen. Iedere keer dat het nodig is, wordt de lezer bijgepraat, maar hij hoeft niet in een taaie lap tekst te bijten of zichzelf via een kader het verhaal uit te lezen.

De lezer kan de ommezwaai subtiel aan voelen komen. Zo subtiel dat hij het idee krijgt dat hij de eerste moet zijn die merkt dat er iets drastisch gaat gebeuren. Eerst is het koek en ei: Derek beschouwt ieder ander ‘ras’ dan het blanke als ‘slechterik’. Dan beschrijft Saslow knap hoe Dereks vader de controle over zijn zoon opgeeft, omdat hij gelooft dat Derek op en top geradicaliseerd is. Derek gaat studeren aan een vrijzinnige universiteit, maar er is ‘niets aan de hand’, zo denkt zijn vader. De lezer weet wel beter. Vanaf dat moment verandert Derek geleidelijk.

Saslow laat de gebeurtenissen het verhaal vertellen en kijkt daarbij zo nu en dan in het hoofd van de hoofdpersonen. Zo lijkt het net alsof de lezer wordt meegenomen in het flashbacks van Dereks jeugd, maar interessant genoeg staan er nauwelijks sfeeromschrijvingen in het verhaal. De stijl is verhalend, bronnen worden bijna onzichtbaar opgevoerd en wanneer nodig zorgt Saslow met een paar zinnen dat de lezer de op dat moment benodigde spanning voelt. De keuze om minimalistisch te blijven, maakt het verhaal snel en makkelijk te verteren. Kernachtig vertellen en toch een verhaal schrijven van 7000 woorden? Zolang er genoeg gebeurt, kan dat. Met een achtbaan aan motieven, plottwists en niet te vergeten een inspirerende ontknoping (mensen kunnen veranderen dankzij onder andere de goedheid van anderen) bewijst Saslow zijn vak tot in de puntjes te beheersen.

‘White Boy’ Derek is donderdag 17 november als Nederlandse vertaling gepubliceerd in 360 Magazine.

Reageer op dit artikel