Stormvogels: een club met een rijk verleden en een IJmuidse mentaliteit

Virgil van Dijk, Memphis Depay, Frenkie de Jong. Nu grote sterren bij verschillende clubs, maar hun carrière begon hetzelfde: op de Nederlandse amateurvelden. In de week van het amateurvoetbal komen er verhalen naar boven over amateurclubs. Deze keer: IJ.V.V. Stormvogels.

Het sportpark van Stormvogels, Sportpark Zeewijk, is zoals velen andere, de geur van gemaaide gras, een kantine zoals je ze overal in Nederland ziet. Zaterdagochtend dartelen de kinderen, begeleid door het geluid van noppen op straatstenen, de velden op. Geschreeuw, gejuich en af en toe wat gezeik. En als uitsmijter van de dag speelt het eerste, de trots van het dorp, zijn wedstrijd.

Toch is dit complex niet zoals alle andere. Het huist namelijk een prachtige tribune, gebouwd in Engelse stijl in 1969. “Het zorgt ervoor dat onze fans altijd droog kunnen zitten”, vertelt Nico Stoker, voorzitter van de club, zo’n 50 jaar betrokken bij de club. De tribune past perfect bij een club met een historie. Een historie van 107 jaar.

Een rijke historie

Op 2 juni 1912 werd in het zaaltje van Outenaar IJ.V.V. opgericht. De naam was een combinatie van de naam van een bestaande vereniging, IJ.V.V. (IJmuidensche Voetbal Vereeniging), en de nieuwe naam: Stormvogels. De leden moesten uiteraard contributie betalen. Dit was zes gulden per jaar, te betalen in maandelijkse termijnen van vijftig cent.

Binnen een aantal jaar speelde Stormvogels in de Eerste Klasse West I. De competities werden ingedeeld in regio’s, toen de hoogste regio van het Nederlandse voetbal. Ze werden meerdere malen kampioen van hun regio en in het seizen 1923-1924 werden ze zelfs tweede in de kampioenscompetitie. Ze waren toen na Feijenoord de beste club van Nederland.

In de jaren vijftig speelde Stormvogels zes seizoenen in de Eerste Divisie, betaald voetbal. Begin jaren zestig ging het slechter met de club, zowel sportief als financieel. Het streven was nog steeds om betaald voetbal te spelen. Daarom werd op 17 juli 1963, in samenwerking met VSV uit Velsen, SC Telstar opgericht. Het bestuur werd gevormd door leden van VSV en Stormvogels. De amateurtak van Stormvogels bleef bestaan. Het eerste elftal, spelend op zondag, bracht het grootste deel van zijn tijd door in de hogere regionen van het amateurvoetbal. Toch was betaald voetbal wederom een onderdeel van Stormvogels.

Op 28 juni 2001 smolten IJ.V.V. Stormvogels en Sportclub Telstar samen. In de tijd dat de club Stormvogels Telstar heette, was de hoogste notering in de Eerste Divisie plek 7. In 2008 zouden de wegen van de clubs weer scheiden. “Dat afscheid deed pijn want dat wilden wij eigenlijk niet”, vertelt voorzitter Stoker, “alleen Telstar was op sterven na dood (i.v.m. de financiële situatie, red.). Zij hadden een reddingsboei in Dirk Scheringa, die had grote plannen met AZ. Die wilden samen met Telstar de jeugdopleiding doen. Er was nergens geld voor; ze moesten het geld aanvaarden. Anders waren ze failliet geweest. Dat was de moeilijkste handtekening die ik heb moeten zetten.”

Een club van het dorp

“IJmuiden en Stormvogels horen bij elkaar”, vertelt Stoker. “Wij zijn heel verbonden met de visserij, wij zijn ook in een vishal opgericht. Dat zie je nu ook terug; onze hoofdsponsor is een visser. Ook kenmerkend is de instelling, arbeid, inzet en het verenigingsgevoel.” Vrijwilligers Jack Binkhorst en Cees de Niet kunnen dit beamen. “Zolang je doorzet komen er vanzelf betere tijden”, vertelt Binkhorst.

Mannen zoals zij houden een club staande. Ze zijn heel de week bezig met de club. “Ik ben hier zes dagen per week, Stormvogels is alles”, zegt De Niet. De IJmuidse mentaliteit is goed terug te zien in het complex. “We hebben een geweldig complex”, zegt De Niet, “alles ligt er prachtig bij, de velden, de tribune, de kleedkamers. Dat zie je niet overal.”

De toekomstige vraagstukken

Hoe hard de vrijwilligers en alle betrokkenen bij de club ook werken, ze kunnen een groter probleem in de regio niet tegenwerken: vergrijzing. De club heeft ondertussen vierhonderd leden, een aantal dat zonder dat er actie ondernomen wordt alleen maar daalt. “We organiseren veel voor de jeugd. Er zijn kampen en activiteiten om meer leden te werven”, vertelt Stoker. Dit seizoen delen Stormvogels twee jeugdteams met de buren, SVIJ. Dit komt doordat beide clubs simpelweg te weinig spelers van zichzelf hebben om bepaalde jeugdteams in te schrijven “Ik voorzie alleen maar meer samenwerking in de toekomst”, eindigt Stoker.

Reageer op dit artikel