Waarom Hans Kamperman van de tribune in de Tweede Kamer sprong

“De manier had ik eerder al bepaald. Ik ben een klimmer. In mijn broekspijp nam ik mijn twee zekeringstouwen mee naar binnen, de karabijnhaak had ik aan mijn sleutelbos vastgemaakt. In de wc deed ik die touwen om mijn nek en stopte ze weg onder mijn trui. Ik schreef daarna rustig mijn afscheidsverhaal op de tribune, op Facebook. Op het moment dat ik op ‘post’ had gedrukt, ben ik opgestaan, liep ik naar de balustrade, haakte de touwen eraan vast… en sprong.”

Een portret door Dennis Boom

Hans Kamperman (65) haalde 23 maart het nieuws door zichzelf op te hangen in de tweede kamer. Zijn reden daarvoor werd dankzij zijn afscheidstekst snel duidelijk: hij was een activist die zich inzette voor de legalisering van cannabis. Omdat de Kamerleden hem negeerden, besloot hij alles te geven wat hij nog te geven had: zijn leven. Als ervaren bergklimmer wist Kamperman wat het gevolg zou zijn. Maar het enige scenario waar hij geen rekening mee had gehouden, werd werkelijkheid: hij overleefde.

De aanloop naar zijn sprong begint op een doodgewone dag in oktober 2016. Kamperman had naar eigen zeggen heel de dag gesport en kwam net thuis. Hij woont al een paar decennia in een villawijk in het Gelderse Groenlo. “Twee agenten liepen daar rond, maar het is een doodlopende straat. Daar komt nooit politie. Ik vroeg: ‘Is er wat aan de hand?’ Ze vertelden een vaag verhaal over dat ze een OTS-gesignaleerd (onder toezicht gesteld) persoon zochten, dus ik loop naar huis en twee minuten later staan ze in mijn tuin en word ik aangehouden.”

Cannabis

De agenten arresteren Kamperman omdat hij wietplanten in zijn tuin heeft staan. Het zijn er vijf, het maximumaantal dat naar zijn weten door de overheid gedoogd wordt. Ze waren uitgegroeid tot zo’n vier meter hoog. De agenten laten nog vier politieauto’s komen, verwijderen de planten en doorzoeken zijn huis. Kamperman wordt dertig uur vastgehouden op het politiebureau in Doetinchem en hij wordt twee keer verhoord.

Kamperman weigert rechtshulp en legt in de verhoren uit waarom hij de planten had. Zijn vriendin is natuurgenezeres en heeft een groepje mensen om zich heen waarvan iedereen vijf planten in de tuin heeft staan, om er wietolie van te maken, zodat zij dat aan haar klanten kan verkopen. Het verkopen van wietolie is strafbaar, maar Kamperman wil zijn vriendin niet in de problemen brengen, dus vertelt hij dat hij en dat groepje het voor eigen gebruik maken.

De avond voor de arrestatie komt het groepje bij elkaar in Kampermans huis, waar ze ieder hun eigen planten knippen – alleen de toppen worden gebruikt om wietolie van te maken. Kamperman biedt hen aan de planten bij hem te laten drogen omdat hij daar de ruimte voor heeft in zijn huis. In de verhoren vertelt hij dat de kans bestaat dat er naast zijn vijf planten, nog planten van vrienden liggen. “Daar ben ik voor veroordeeld, terwijl ik dat in de verhoren pas vertelde. Ze hadden me nooit op mogen pakken voor vijf planten.”

De teelt van wietplanten is verboden. Bij maximaal 5 planten voor eigen gebruik neemt de politie de planten alleen in beslag. Bij meer dan 5 planten kan de politie de teler vervolgen.

           rijksoverheid.nl over de aanpak van illegale hennepteelt

Kamperman wordt vervolgd en er volgt een rechtszitting. Ongeveer honderd aanhangers van Kamperman, mensen die zelf ook wiet telen voor medicinaal gebruik, zijn daarbij aanwezig.

De officier van justitie (OvJ) meent dat een aanhangers van Kamperman op de tribune een snijdend gebaar langs zijn keel naar hem maakt. De man wordt gearresteerd en volgens Kamperman gebruikt de OvJ dat voorval om te laten zien dat ze met misdadigers te maken hebben. De volgende dag wordt de man vrijgelaten. Het bleek een misverstand; hij kreeg een epilepsieaanval en probeerde zijn overhemd los te knopen.

Het oordeel van de rechter luidt ‘schuldig zonder straf’. “Iedereen zou blij zijn met dat vonnis, behalve ik. Dat heeft te maken met een project van mij in Canada. Daar moet ik af en toe naartoe. Om het land in te mogen heb je een ETA-formulier nodig. Op dat formulier moet je invullen of je ooit gearresteerd bent (ofwel een strafblad hebt, red.). Ja dus. Op grond daarvan mag ik Canada nu niet meer in.”

Kamperman heeft nog een project dat onder het vonnis lijdt, maar dan in Groenlo. Hart van Grolle is een streekmarkt, waar gezond eten wordt verkocht. Aan deze streekmarkt heeft Kamperman naar eigen zeggen tweeënhalf miljoen euro besteed en aan het Blue Lake Centre drie miljoen dollar. Die miljoenen heeft hij verkregen met het bedrijf dat hij dertig jaar lang heeft gehad: Kamperman Adviseurs in Installatietechniek B.V. Zijn ouders hebben er volgens hem voor gezorgd dat hij in die branche terechtkwam.

 Survival in zijn jeugd

“Als kind woonde ik op een boerderij in Broek bij Heerenveen. Dat lag nogal afgelegen; bij de eerste buurman hield de weg op en dan moesten mijn broer en ik eerst vier kilometer roeien en daarna nog eens tien kilometer fietsen om op school in Joure te komen.

In die zin is mijn jeugd ook wel een survival geweest. Het land van onze vader lag ook verspreid. Als er hooi of koeien verplaatst moesten worden, gebeurde dat met pramen (lage, platte boten, red.).”

“Toen ik twaalf was, verhuisden we naar Varsseveld bij Doetinchem, waar mijn vader een boerderij pachtte van aangetrouwde familie, omdat mijn ouders dachten: de jongens krijgen we zo niet aan een vrouw.” Zijn ouders besluiten dat hij na het afronden van de Lagere Technische School (LTS) een vak moet gaan leren: verwarmingsmonteur. Hij krijgt een bijbaantje bij de plaatselijke smid en krijgt een baan bij een installatiebedrijf.

Op zijn twintigste en eenentwintigste moet Kamperman in dienst. Wanneer hij daarmee klaar is, krijgt hij weer werk bij een installatiebedrijf, maar dit keer op de tekenkamer. “Ik wist wel wat ik tekende, maar kon het niet goed. De anderen konden wel goed tekenen, maar wisten niet wat ze aan het tekenen waren. Toen groeide bij mij het besef dat ik verstand had van iets waar anderen niks van wisten.”

“Op de tekenkamer heb ik beter leren tekenen. En ik ben avondcursussen gaan volgen op het hoogste niveau in de installatietechniek. Toen kon ik beiden. Zo ben ik binnen dat bedrijf doorgegroeid tot projectleider, totdat ik op een gegeven moment projecten leidde die miljoenen opbrachten.” Vanuit die positie is Kamperman op zijn vijfentwintigste zijn eigen bedrijf gestart: Kamperman – Adviseurs in Installatietechniek.

Eigen bedrijf

“Ik deed alleen het uitvoerende, mijn vrouw Margriet deed de boekhouding. Een jaar daarvoor zijn we getrouwd en wij wilden samen gaan wonen in Arnhem. Zij was toen achttien of negentien, dus we hadden toestemming van haar ouders nodig. Die gaven ze en wij hebben er vijf jaar gewoond.”

Na een paar verhuizingen, vestigen ze zich in Groenlo, waar zijn vrouw vandaan komt. Ze krijgen twee kinderen, een zoon en een dochter. “We hadden het kantoor aan huis, op de begane grond. Ik heb mijn kinderen van jongs af aan zien opgroeien. Ik moest af en toe naar een congres maar het merendeel werkte ik thuis.”

Mystiek en avontuurlijke sporten

Zijn passie voor natuur en avontuur blijft. Hij maakt motorreisjes met een groepje projectontwikkelaars in Europa, Amerika en Afrika. Met zijn familie reist hij naar de bekende bestemmingen, zoals Griekenland en Spanje. Als zijn dochter 22 is, gaat hij spirituele tochten met haar maken. “Naar de piramides in Egypte bijvoorbeeld. Daar hangt zoveel mystiek omheen. En naar de overblijfselen van de Maya’s. Dat interesseert ons.”

“Ik heb ook veel gereisd voor mijn sporten. Door survival kwam ik in Oostenrijk en Canada. Ik deed en doe zelfs mee aan internationale wedstrijden en dan eindig ik in de middenmoot tussen allemaal jongere deelnemers. In Frankrijk deed ik aan wildwaterkayakken en bergbeklimmen.”

De laatste sport vormt de basis voor het idee om te springen. Dat doet hij niet van de ene op de andere dag. Kamperman stuurt begin dit jaar een brief aan Rutte en elk Kamerlid met de vraag waarom de plant verboden is. In februari bouwt Kamperman een zuil met memes over cannabis en afbeeldingen van de brieven die hij aan de Kamerleden stuurde. Samen met Darpan van Kuik, lid van de Vereniging Opheffing Cannabisverbod (VOC) staat hij elke week van dinsdag tot en met zaterdag overdag met zijn zuil bij het Binnenhof om politici te vragen waarom deze plant verboden is.

Een paar jaar geleden ontstond er een conflict met zijn vrouw, die volgens hem door twee vrouwen tegen hem werd opgezet. In die tijd had een vriendin – de natuurgenezeres – en zij haalde hem over de planten in de tuin te zetten. Hij ging zich in het plantje verdiepen en raakte er steeds meer van in de ban. “Ik gebruik het zelf eigenlijk nooit. Tijdens het proces na mijn arrestatie kreeg ik wel eens een paar druppeltjes van mijn vriendin, om beter te kunnen slapen. Die periode was erg stressvol.”

Cannabis is de Latijnse naam voor hennep, ook vaak wiet genoemd. De Mexicaanse naam is marihuana. De toppen van de plant vormen de basis van het kruidenmiddel,  dat in twee vormen voorkomt: wiet en hasj. Hasj is de hars die in verschillende samenstellingen op de plant kan voorkomen (van bijna vloeibaar, olieachtig, tot zeer hard). Het middel bevat Tetrahydrocannabinol (THC) en Cannabidiol (CBD). THC is een chemisch bestanddeel dat invloed heeft op het menselijke bewustzijn.

Cannabis is een soft drug en bezit ervan is strafbaar, maar vijf planten worden gedoogd (lees: toegestaan). Ook wordt het medicinaal gebruikt tegen bijvoorbeeld multipele sclerose (MS), spierkrampen (door ruggenmergschade), misselijkheid en braken (door behandeling tegen kanker, hiv, aids of hepatitis C), chronische pijn (voornamelijk zenuwpijn), Gilles de la Tourette (tics) en glaucoom (verhoogde oogboldruk). De meest voorkomende bijwerkingen zijn volgens aptheek.nl een high-gevoel, een sombere stemming, psychische klachten, rusteloosheid en duizeligheid. Op een high-gevoel na komen de bijwerkingen bij minder dan 30 op de 100 mensen voor, volgens de site.

Kampermans strijd

Kamperman en Darpan proberen bij de zuil iedereen die interesse toont hun onlinepetitie te laten tekenen: ‘Haal cannabis uit het strafrecht voor een duurzame toekomst’. Ze zijn ervan overtuigd dat cannabis nuttig is en onterecht gecriminaliseerd wordt. Zo beweren ze dat de plant kan zorgen voor: schone biobrandstof, afbreekbaar plastic, duurzame bouwmaterialen, kleding van hennep, voldoende voedsel uit hennepzaden om de honger in de wereld op te lossen, goedkoop en duurzaam papier, superbatterijen voor opslag van zonne-, wind- en waterenergie, het verdwijnen van pesticiden (omdat hennep onkruid op een natuurlijke manier doodt) en het kan volgens hen gebruikt worden als medicijn.

Kamperman begint zijn verhaal vaak over Henry Ford, die rond de jaren twintig van de vorige eeuw een plastic auto maakte die niet alleen deels uit hennep bestond maar hennep ook als brandstof gebruikte. De hennep was niet alleen lichter dan staal maar ook tien keer zo sterk. Ford voorspelde dat het de belangrijkste brandstof zou gaan worden.

Dat is niet gebeurd. Sinds die tijd zijn er maar enkele auto’s verschenen die van hennep zijn gemaakt en het gebruiken als brandstof. Een theorie bekend als de cannabis hoax, gaat ervan uit dat William Randolph Hearst, een mediamagnaat die begin vorige eeuw de politiek in ging en probeerde president van Amerika te worden, en het bedrijf DuPont samenspanden om hun belangen in de papier- en plasticindustrie veilig te stellen.

Blue Lake Centre

Kamperman zet zich dus in om de natuur te beschermen en zijn liefde ervoor over te dragen op andere mensen. Dat is ook de reden dat hij in Canada het Blue Lake Centre heeft gebouwd. “Mensen moeten leren wat de natuur je kan geven. Als je Return of the Ancestors kijkt, dan weet je wat mij drijft. Ik sta dichtbij de natuur, net als de Indianen. Bij hen brengen de ouderen hun kennis over op hun kinderen door middel van verhalen. Die wijsheden hebben wij weer nodig: respect voor elkaar en voor de natuur.

“Als kind had al iets met indianen. Ik keek met open mond naar films als Winnetou en Old Shatterhand in de bioscoop. Alles wat met indianen te maken heeft, trekt me. Waarom weet ik niet. Als ik een vorig leven heb gehad, dan moet het als indiaan geweest zijn”, zegt hij lachend.

Kamperman gelooft in reïncarnatie en dat iedereen een ziel heeft, die zich ook na je dood blijft ontwikkelen. “Misschien krijg je dan nog een keuze naar welke planeet je gaat. Want ik heb het gevoel dat ik op een verkeerde planeet ben beland.” Hij voelt zich hier op aarde niet thuis, waar naar zijn inziens dodelijke producten zoals tabak toegestaan zijn omdat de overheid eraan verdient en waar een plant die een oplossing biedt voor verschillende problemen verboden is. Tegelijkertijd is het deze overtuiging van Kamperman die het makkelijker voor hem maakt om een zelfmoordpoging te doen.

Kampermans keuze

Aan het begin van zijn actie komen politici nog weleens met Kamperman praten. Maar dat wordt minder en volgens Kamperman groeten ze hem zelfs niet meer, waardoor de frustratie toeslaat bij hem. De avond van 22 maart zit Kamperman in zijn kamer in het Stadsklooster te Den Haag, waar hij elke avond zijn zuil stalt. Het klooster biedt hem onderdak tijdens de actie. Deze avond beslist hij dat hij meer moet doen, voor de natuur en de honderdduizenden patiënten van medicinale cannabis.

“Ik heb er bewust voor gekozen. Ik ben een redding klimmer dus ik weet echt wel wat er gebeurt als je vijf meter naar beneden valt met een touw om je nek hoor. Ik wilde ook niet met een dwarslaesie in een rolstoel terechtkomen. Dat is nu lastig, want mensen zeggen dat ik het zo uitgedacht had dat ik de sprong zou overleven. Dat ik een aandachtstrekker ben. Een egoïst.’ Dat soort shit krijg ik nu allemaal over mij heen.”

“Eigenlijk vind ik dat ook niet belangrijk. Het is mijn beslissing geweest. Ik wilde de Kamerleden shockeren. Dus ik ga er ook echt niet mijn excuus voor aanbieden. Aan wie ik wel mijn excuses wil aanbieden zijn de mensen die niks met dit politieke systeem te maken hebben en er toch getuige van zijn geweest. Dat vind ik hartstikke vervelend, maar dat heb ik wel afgewogen. Het belang van de aarde heb ik zwaarder laten wegen dan het belang dat zij eventueel geshockeerd zouden zijn.”

“Op het moment dat ik sprong, voelde ik een ruk in mijn nek en raakte meteen buiten bewustzijn. Toen ik bij bewustzijn kwam, stonden Ferdinand Grapperhaus, Arib Kadija en Lisette van Tongelen bij me. Ik dacht: die gezichten ken ik. Heb ik jullie meegenomen ofzo? Wat doen jullie hier?’ Echt bizar. Het heeft echt heel lang geduurd voor ik besefte dat ik niet dood was. Ze waren geschrokken dat ik was gesprongen.” Twee verticale rimpels verschijnen op zijn voorhoofd als hij zijn wenkbrauwen samentrekt en herhaalt wat hij toen tegen hen zei: ‘Ja, maar jullie luisteren niet’.”

Na de sprong

“Ik ben naar het ziekenhuis gebracht omdat ze bang waren dat er toch een breuk in mijn nek zat of er zwellingen op zouden treden. In het ziekenhuis hebben ze allemaal scans gemaakt.

Er was niks op te zien. Rond de middag op donderdag is het gebeurd. Om twaalven op vrijdag ben ik uit het ziekenhuis vertrokken. Als ik zwaar depressief was en in een psychose had gehandeld, dan hadden ze me echt niet laten gaan in het ziekenhuis hoor. Ik heb crisisteams, psychiaters en psychologen aan mijn bed gehad en ik heb ze kunnen overtuigen dat ik het bij volle bewustzijn gedaan heb en dat ik het niet nog een keer ging doen.”

“Dan moest ik me nog melden op het politiebureau. Daar heb ik een goed gesprek gehad met de rechercheurs. Ik heb ze uit kunnen leggen wat er aan de hand was. Die zagen ook geen enkele aanleiding om mij aan te houden.”

“En het rare is: ik ben gearresteerd voor vijf planten en deze keer heb ik alleen een verbod gekregen om gedurende drie maanden de Tweede Kamer te betreden. Maar dat was ik toch al niet van plan, want die mensen zijn niet bereikbaar. Ik had hiervoor wel een ergere straf verwacht, want ik heb de openbare orde verstoord – en niet zo’n klein beetje ook.”

“Kijk, ik heb geen enkele behoefte meer de Tweede Kamer in te gaan. Daarom sta ik ook niet meer voor de deur daar. Ik wil me nu richten op mensen wakker maken. De petitie, dat is nu mijn ding.” 

Denk je na over zelfmoord? Neem contact op met 113 zelfmoordpreventie.

 

 

 

 

Reageer op dit artikel