‘Op die manier weet ik zeker dat ik in vrijheid leef’

Drie gemeentes in Noord-Brabant zijn tot nu toe woonplaats geweest van Irma Aalpoel, 53 jaar geleden geboren in Geldrop. In Eindhoven woont ze nu individueel met alle vrijheden van dien. Diversiteit in haar werk en woonplek doet haar bijzonder veel deugd.

Brabant in drie gemeentes

Irma verhuisde als adolescent verhuisde van Geldrop naar Bergen Op Zoom en vervolgens naar Eindhoven, waar ze tot op de dag van vandaag resideert. In die laatste gemeente woonde ze eerst kraakvrij is een pand dat werd beheerd door een studentenvereniging. Daarna in een oude basisschool in het noorden van de stad. Toen ze trouwde, en ná haar scheiding, woonde ze op twee verschillende plekken in Stratum. “Ik heb in mijn leven dus niet zozeer in veel verschillende gemeentes gewoond, maar in de laatste gemeente wel op veel verschillende plekken”, zegt Irma.   “Ik groeide op in Geldrop als jongste van twee zussen. Ik was twintig toen ik het huis uit ging voor een stage in Bergen Op Zoom. Het mooiste aan Eindhoven vind ik de ‘dorpse’ sfeer die heerst in de stad. Het is een gemeente die bestaat uit diverse, bij elkaar gevoegde dorpen die nu stadsdeel zijn. Maar toch kun je discreet leven, niet waarbij iedereen elkaar kent. En daarnaast hou ik erg van deze provincie en de Brabantse gemoedelijkheid.” Het treft dat de stad dit jaar het honderdjarig jubileum viert van de samenvoeging van de stadsdelen (Eindhoven, Gestel, Stratum, Tongelre, Strijp en Woensel) die we nu bij elkaar ‘Eindhoven’ noemen, de snelst groeiende stad van de afgelopen honderd van de Nederlandse steden met 200.000 + inwoners.

“Het mooie aan de stad vind ik ook terug in mijn werk”, voegt Irma toe. “Werkend bij een Korein-vestiging heb ik leerlingen uit alle lagen van de maatschappij, dat is de diversiteit die ik ook van Eindhoven verwachtte.” Als werknemer bij een kinderdagverblijf ziet Irma de leiders van de toekomst in hun jongste jaren. Het is een sector die als één van de eersten besproken werd door politici tijdens de corona-lockdown van 16 maart dit jaar. Kinderen van werkende ouders moeten toch ergens naartoe. Eind april werd ook in Nederland duidelijk dat kinderen in die leeftijdscategorie nauwelijks tot geen gevaar vormden voor besmetting. “Het enige verschil op ons werk nú en pre-corona, is dat de ouders op het schoolplein blijven staan in plaat van dat ze de kinderen binnen komen ophalen. Die houden we er overigens in: kinderen binnen ophalen is een rare regel. Waarom zou dat moeten? Het brengt toch alleen maar verwarring. Op de basisschool wachten ouders ook buiten.”

Corona

Echt dicht is het verblijf waar Irma werkt nooit geweest. “In het begin van de lockdown was er sprake van noodopvang. Het personeel bleef niet thuis dus zijn er momenten geweest waarbij er twee leiders op één kind pasten. Met nadruk op ‘oppassen’.”  En dan was er nog de symptomenkwestie. Wat moeten leiders van kinderdagverblijven doen met snotterende kinderen, wat je als een pleonasme zou kunnen zien. “Vóórdat de kinderen niet meer als besmettingsgevaar werden gezien was daar veel discussie over, ook omdat kinderen, die altijd wel snotteren en een beetje verkouden zijn, het personeel aansteekt. Wij weten: dat is heel normaal. Zelf heb ik een cyclus van vier jaar. Dan heb ik om de vier jaar zo’n beetje alles gehad. Een jaar pik ik van alles mee, de jaren daarna ben ik wat meer immuun”, legt Irma lachend uit. “Maar goed, zo kunnen dus normale zaken in de coronagevarenzone belanden. Maar dat is natuurlijk ook niet gek. Bovendien hebben we niet lang te maken gehad met maatregelen, als je daar al van kunt spreken bij ons in het kinderdagverblijf.”                                                                                                                                                       

Op het kinderdagverblijf lijkt de coronatijd wel verleden tijd, waarmee een belangrijk deel van Irma’s leven nauwelijks door corona wordt verhinderd. Het is een flink stuk stabiliteit. “Wat ik belangrijk vind is dat ik doe wat ik leuk vind en me interesseert, op die manier weet ik zeker dat ik in vrijheid leef.”

Reageer op dit artikel